sidney
fango
iska
© Ecartwork 2008-2012 Info: info@Pyr-world.be
Pyr-world.be is het beste zichtbaar met minimum schermbreedte van 1000 pixels
De Pyreneeën ... Een uitgestrekt, onherbergzaam en ruw gebied. Een streek waar het leven destijds hard en meedogenloos was voor mens en dier. Voor boeren en herders was het een bijna onbegonnen taak om dag en nacht have en goed te beschermen. Gelukkig hadden ze de toegewijde hulp van enkele 4-potige hulpjes met elk hun specifieke taak.
Tot halverwege de 17e eeuw was er slecht één algemeen type berghond in de Pyreneeën met als voornaamste taak het beschermen van de enorme schaapskuddes. In 1659 werden de Pyreneeën opgesplitst tussen Spanje en Frankrijk. Het gevolg was dat aan beide zijden van deze landsgrenzen een eigen specifiek ras ontstond. De Fransen zochten het meer in de richting van een iets fijner type, de Spanjaarden behielden het sterke zware type, dat bovendien meer uitgesproken gevlekt is.
De arme Spaanse boeren en herders konden zich geen sterke berghond veroorloven. Ze zochten naar een beweegbare sterke hond met een goed uithoudingsvermogen. Door het veelvuldig combineren van verschillende types honden ontstond uiteindelijk de Gos d’Atura.
Aan Franse zijde waren de valleiën destijds sterk geïsoleerd en ontoegankelijk. Elke vallei had zijn eigen type Pyreneese Herder. Uiteindelijk zijn er 2 varianten erkend door de kynologische wereld, nl de Museau Normal of Poil Long en de Face Rase met de kortbehaarde snuit.
De arme Spaanse boeren en herders konden zich geen sterke berghond veroorloven. Ze zochten naar een beweegbare sterke hond met een goed uithoudingsvermogen. Door het veelvuldig combineren van verschillende types honden ontstond uiteindelijk de Gos d’Atura.
Aan Franse zijde waren de valleiën destijds sterk geïsoleerd en ontoegankelijk. Elke vallei had zijn eigen type Pyreneese Herder. Uiteindelijk zijn er 2 varianten erkend door de kynologische wereld, nl de Museau Normal of Poil Long en de Face Rase met de kortbehaarde snuit.
De Mastin de los Pirineos is het Spaanse broertje van de Pyreneese Berghond. Begin jaren 1900 dreigde deze Spaanse variant volledig te verdwijnen. Het is pas na de tweede wereldoorlog dat dankzij een doorgedreven fokbeleid er opnieuw een aanvaardbare populatie tot stand gekomen is.
De Mastin onderscheidt zich van zijn Franse evenknie vooral door zijn uitgesproken grijze vlekken op hoofd, staart en lichaam. Het hoofd is zwaarder gebouwd. In het verleden werden ze dikwijls getooid met een halsband met ijzeren pinnen, dikwijls voor hun ganse leven.
De Mastin onderscheidt zich van zijn Franse evenknie vooral door zijn uitgesproken grijze vlekken op hoofd, staart en lichaam. Het hoofd is zwaarder gebouwd. In het verleden werden ze dikwijls getooid met een halsband met ijzeren pinnen, dikwijls voor hun ganse leven.
Met dank aan “Gentle Giants” voor het ter beschikking stellen van de foto’s.
Op de foto: Perla del Mostin
Op de foto: Bonito van de Bosduin
Op de foto: Murtoi's Dalila
Een Gos d’Atura Cerdà
Op de foto: Punk
Op de foto: Norah
Met dank aan “De Gosaca” voor het ter beschikking stellen van de foto’s.
De bakermat van de Pyreneese Herder ligt in de Franse Pyreneeën. Hij is de kleinste van de 4 Pyreneese rassen, maar waarschijnlijk die met het grootste uithoudingsvermogen. De Pyreneese Herder is het onafscheidelijke maatje van de Pyreneese Berghond, waarmee hij samen met herder en kudde de bergen intrekt. De Pyreneese Herder is de drijver van de kudde. Onvermoeibaar drijft hij deze over de woeste bergflanken, dit alles onder het wakende oog van zijn grote vriend, de Pyreneese Berghond.
Met dank aan “Nobel’s Kingdom” en “Pic du Pioulou” voor het ter beschikking stellen van de foto’s.
Op de foto: Ilalableue of Nobel’s Kingdom (Face rase) Eigenaar: De Clercq Ann
Op de foto: Saphir (Face rase)
Eigenaar: De Clercq Ann
Eigenaar: De Clercq Ann
Op de foto: Foli du Pic de Pioulou (Poil long)
Op de foto: Een typisch harlekijntje.
Heleonara du Pic de Pioulou (Poil long)
Heleonara du Pic de Pioulou (Poil long)
Op de foto:
Eden du Pic de Pioulou (Poil long)
Eden du Pic de Pioulou (Poil long)
De Pyreneese Berghond is afkomstig uit het Franse gedeelte van de Pyreneeën. Hij is de beschermengel van de kuddes, zijn alziend oog ontgaat niets. Tesamen met zijn temperamentvol maatje, de Pyreneese Herder, draagt hij zorg voor de kudde. Destijds werden ze zelfs ingezet voor het bewaken van burchten en kastelen.
Net als hun Spaanse evenknie kregen ze vaak een halsband met ijzeren pinnen om die ze dikwijls hun hele leven lang droegen.
Net als hun Spaanse evenknie kregen ze vaak een halsband met ijzeren pinnen om die ze dikwijls hun hele leven lang droegen.
